A.C.SR. BAND 1986

กลุ่มวงโยธวาทิตของโรงเรียน อัสสัมชัญ สมุทรปราการ (สำโรง) รุ่นปี 1986

ระลึกถึง มิสศักดินาฯ อดีตคุณครูประจำชั้น และมิสสอนภาษาไทยของพวกเรา 17/12/2008

Filed under: ร่วมระลึกถึง — Naitontuayong @ 03:00

scan0004-1  dsc00198  dsc00203  dsc00200  dsc00199

 

เช้าตรู่วันที่ 22 สิงหาคม 2551 ทางกลุ่มได้รับทราบข่าวร้ายจากทางโรงเรียนฯว่า มิสศักดินาฯ  อดีตคุณครูประจำชั้น และมิสสอนภาษาไทยของพวกเรา ได้ถึงแก่กรรมและจากพวกเราไปอย่างสงบด้วยโรคหัวใจ ซึ่งเป็นโรคประจำตัวเมื่อช่วงหัวค่ำของวันที่ 21 สิงหาคม 2551 ที่ผ่านมา

 

ช่วงบ่ายของวันดังกล่าว ตัวแทนของกลุ่ม A.C.SR. BAND 1986 ซึ่งประกอบไปด้วย มาสเตอร์ปรีชา, ต้น-พงศ์พันธุ์, เม-อุดมศิลป์ และ เอก-ยศสิริ ได้เดินทางไปร่วมพิธีฝังศพตามธรรมเนียมพิธีของศาสนาอิสลาม เพื่อเป็นการไว้อาลัยให้กับมิสฯเป็นครั้งสุดท้าย

 

จำได้ว่าเมื่อครั้งเรียนภาษาไทยอยู่ ม.3 มิสฯเคยให้เขียนเรียงความส่งในหัวข้อ ความประทับใจของข้าพเจ้าในโรงเรียนแห่งนี้ หัวข้อที่เขียนส่งไปในตอนนั้น ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับพี่ๆ น้องๆ ในกลุ่มฯของพวกเรานี่ล่ะ แต่ที่จำได้จนถึงทุกวันนี้ก็คือ มีข้อความที่เขียนตอบกลับมาในรายงานฉบับนั้นจากมิสฯว่า มิส รู้สึกเห็นใจตอนนั้นดีใจมาก เพราะอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อและกำลังสับสนเต็มที่กับชีวิต เสียดายก็แต่วันนี้หารายงานฉบับนั้นไม่เจอแล้ว

 

แม้ในวันนี้มิสฯได้เดินทางไปสู่สวงสวรรค์แล้ว ทุกภาพที่งดงามของมิสฯจะยังคงอยู่ในใจของพวกเราสมาชิกกลุ่ม A.C.SR. BAND 1986 ตลอดไป

 

2 Responses to “ระลึกถึง มิสศักดินาฯ อดีตคุณครูประจำชั้น และมิสสอนภาษาไทยของพวกเรา”

  1. Ton-Pongphun Says:

    ตอนที่เจอมิสศักดินา ครั้งสุดท้าย แกฝากความคิดถึง
    มายังพวกเราทุกคนด้วย…

  2. Werapong Says:

    รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ไปหา เจอกันครั้งสุดท้ายก็ประมาณหก เจ็ดปีแล้วตอนเด็กๆผมเคยเขียนเรียงความเกี่ยวกับคำว่าความรัก มิสก็เขียนข้อความตอบกลับว่า
    ความรักนั้นก็อดทนนาน และกระทำคุณให้…

    …ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง ไม่หยาบคาย ไม่คิดเห็นแก่ตนเองฝ่ายเดียว…

    …ไม่ฉุนเฉียว ไม่ช่างจดจำความผิด ไม่ชื่นชมยินดีเมื่อประพฤติผิด แต่ชื่นชมยินดีเมื่อมีการประพฤติชอบ…

    …ความรักทนได้ทุกอย่างแม้ความผิดของคนอื่น และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ…

    …มีความหวังอยู่เสมอ และทนต่อทุกอย่าง ความรักไม่มีวันสูญสิ้น…

    เป็นสิ่งที่มึคุณค่าสำหรับผมมากจริงๆครับ ทุกวันนี้ถ้อยคำนี้ยังอยู่กับผมตลอดเวลา ขอบคุณครับ คุณครูที่แสนน่ารักและดีกับผม ขอพระเจ้าจะรับท่านไปสู่สรวงสวรรค์ครับ


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s